Javier Viviescas: Un asunto de repetición
Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Como cuando estaba de unos 10 años y me dijeron que para calmar la ansiedad debía golpear una y otra vez un balón en una pared. (Siguiendo una idea sobre el cansancio físico). Yo ya he estado aquí. Yo ya estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí, Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí, Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. La verdad no recuerdo. No hay un recuerdo claro de cómo empezó el movimiento de indigestión. En algún momento el estado de ansiedad estaba, y no se pudo hacer nada con él. Sólo dejarlo llevar. El único inconveniente, fue el tiempo que tomó volver a la normalidad. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Por las barbas de mi abuelo. Por las plumas de mi abuelo. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí, Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Esto lo leí en algún lugar. Tampoco está presente en el presente. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. ¿Cuál sería una pregunta? ¿Cuál sería la relación con el entorno? ¿Con el paisaje? Es una condición, el estar aquí, el estar allá, una condición de lo que se ve, de lo que veo. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Es sólo un momento. Es sólo un instante. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya hestado aquí. Yo ya hestado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Yo ya he estado aquí. Yo ya he estado allá. Pensando en el sonido que alguna vez escuche cuando paseaba. Yo ya he estado aquí. Y pensando en los olores que recorrían esos paseos. Yo ya he estado allá. Yo
94: Me acuerdo cuando me dejaban castigado en el colegio. Eso lo escribió Georges Perec. ¿Yo también me acuerdo?